Tης ώρας: Είμαστε διάφανοι, όταν αυτό που δείχνουμε είναι αυτό που είμαστε- J. Dispenza

Το Πολυτεχνείο “ζει”, γιατί πολύ απλά “ενοχλεί”..

“Ποια οδός Ηρώων Πολυτεχνείου; Ποιοι ήρωες;”.

Πριν ενα μήνα σε μια απο τις “χαλαρές” συζητήσεις στο γνωστο μπαράκι-στέκι ετσι αναστέναξε ενας συνομιλητής μου. Ο Χρήστος, φίλος καλός ήταν εκεί στη συζήτηση, γνωρίζει οτι δεν αφήνω εύκολα κάτι πολιτικό να “πέσει” χωρίς σχολιασμο. Έμεινε έκπληκτος που δεν απάντησα.

Κοίτα Χρήστο ο γνωστός Τάκης Τσουκαλάς απάντησε σε εναν τύπο που δήλωνε φιλαθλος του ΠΑΟ στο μπασκετ και φίλαθλος του ΟΣΦΠ στο ποδόσφαιρο με ενα τυπου: “με μαλάκες δε μιλάω”.

Εντάξει ο αμφισβητίας του Πολυτεχνείου δεν ειναι μαλάκας, απλά ειναι αλλού. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι έλειπε η στοιχειώδης προϋπόθεση του διαλόγου. Λοιπόν όλοι μπορούμε να συζητάμε με ανθρώπους που διαφωνούμε βαθιά. Δε νιώθω υποχρεωμένος όμως να διαπραγματεύομαι την αξία της αντίστασης στην ανελευθερία. Δεν είμαστε στο 0.

Είναι όπως το είπε ο Νικόλας Σεβαστάκης: Πώς συζητάς με έναν φασίστα; Απλώς δεν συζητάς.. ( https://www.lifo.gr/stiles/optiki-gonia/pos-syzitas-me-enan-fasista-aplos-den-syzitas )

Και κυρίως τέτοιες συζητήσεις δεν κάνεις στα social media. Εκεί που η ασφάλεια του πληκτρολόγιου γεννάει τέρατα..

 

 

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close