Κοινωνία
Θέλω.
Θέλω να δω την πραγματική ελπίδα να έρχεται ξανά. Όχι με υποσχέσεις, ούτε με πολιτικές του παρελθόντος (και του παρόντος). Θέλω να βάλω πλάτη σε μια πολιτική που μακροπρόθεσμα θα αποφέρει αποτελέσματα όχι μόνο σε πολιτικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Θέλω να αποδοθεί δικαιοσύνη. Να τιμωρηθούν παραδειγματικά όσοι τόσα χρόνια έβαλαν το χέρι στο
Πώς τα προλαβαίνεις;
Το τελευταίο καιρό πολλοί με ρωτούν πώς τα προλαβαίνω; Δε ξέρω γιατί κάνουν αυτή την ερώτηση, μάλλον θέλουν να τους δώσω κάποιο “tip” σχετικά με την οργάνωση του χρόνου τους. Νομίζω με ρωτούν επειδή δουλεύω, έχω δυο παιδιά, σπίτι και χόμπι. Η απάντησή μου είναι δε τα προλαβαίνω. Δε προλαβαίνω να κάνω αυτά που θέλω
Η βλακεία επιμένει..
Συνήθως πίσω από την αρχή μιας προωθημένης πρωτοβουλίας (στην εργασία, στην πολιτική κα) βρίσκονται ευφάνταστα άτομα- επαναστάτες. Αυτά τα άτομα μπορούν να συντάξουν ένα πειστικό επιχειρηματικό σχέδιο – μια καινοτομία, μπορούν να μπουν στην ψυχολογία των μη προνομιούχων, μπορούν να περιγράψουν τον όλεθρο που μάς περιμένει από μια επικείμενη καταστροφή, μια μόλυνση του περιβάλλοντος, την
Πως θα αλλάξουμε τον κόσμο αν πρώτα δεν αλλάξουμε τους εαυτούς μας;
Το τελευταίο εξάμηνο κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η χώρα μας έχει ζήσει γεγονότα που σίγουρα θα γράψει η ιστορία. Οι πολιτικές εξελίξεις με αποκορύφωση την τελευταία βουλευτική αναμέτρηση, η αμφισβήτηση της Ευρωπαϊκής μας πορείας και οι οικονομικές αναταραχές σίγουρα μας “χάρισαν” ένα καλοκαίρι το οποίο μικροί και μεγάλοι θα θυμόμαστε για
για την ελπίδα..
Ένας επαναστατικός παιδαγωγός από τη Βραζιλία ο Πάολο Φρέιρε είχε δηλώσει: «..χωρίς μια ελάχιστη ελπίδα δεν μπορούμε καν να ξεκινήσουμε τον αγώνα. Αλλά χωρίς τον αγώνα η ελπίδα εξανεμίζεται, χάνει τη συνέπεια της και μεταστρέφεται σε απελπισία. Και η απελπισία μπορεί να μεταστραφεί σε τραγική απόγνωση..» Να γιατί υπάρχει ανάγκη για ένα είδος εκπαίδευσης της
Vanita di vanita, ωω.. vanita
“Vanita di vanita” είναι ο τίτλος ενός πασίγνωστου ιταλικού τραγουδιού, στο οποίο συμμετέχει παιδική χορωδία. Πρωτοακούστηκε το 1983 στην ταινία “State buoni se potete”, που σημαίνει «να είστε καλοί αν μπορείτε», μια ταινία αφιερωμένη στο Filippo Neri, έναν ταπεινό ιερέα που υπηρέτησε τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους της εποχής του, προσφέρωντας αγάπη και φροντίδα (15ος
Referendum Νο 2
…Αν μη τι άλλο, κάποιοι δεν χάνουν το χιούμορ τους. Την εικόνα την βρήκαμε στο facebook και είναι αντιπροσωπευτική του κακού χαμού που επικρατεί.
Πως ένα μουσείο μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεσαι
Πλησιάζοντας τα 30 νομιζω πως φτάνω στο σημείο να αρχίσω να αξιολογώ διαφορετικά την καθημερινότητα, όσα συμβαίνουν γύρω μου αλλά και τις επιλογές μου φυσικά. Πιο σημαντικό βέβαια δεν είναι να αξιολογείς μόνο αλλά να έχεις το θάρρος να εκτιμάς. Καμιά φορά θέλει λίγη προσπάθειά παραπάνω, εκεί είναι και η υπέρβαση μας, εκεί που θα αντλήσουμε
too many words, μα κανένα λάθος..
“Tα κόμματα δεν κάνουν ποτέ λάθος. Οι πολιτικοί δεν κάνουν ποτέ λάθος. Οι ψηφοφόροι δεν κάνουν ποτέ λάθος. Σε αυτή την ευλογημένη χώρα. Μόνο η Σούζη κάνει λάθος που λέει τον καιρό..” (facebook: Πέτρος Τατσόπουλος 18-5-2015) ..και η Σούζη που τρώει κάνει λάθος ..και ψεύδεται και τρώει, προσθέτω εγώ… Σκέτη μελαγχολία το πράγμα.. too many
11 Μαίου – the day after
Χθες, 10 Μαίου, ήταν η ημέρα της Μητέρας. Γιούπι! Γέμισαν τα social media με αναρτήσεις τύπου, «αγάπα την μητέρα σου αλλιώς θα πέσει κεραυνός να σε πλακώσει», « τα παιδιά μας είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μας», «ζω για τα παιδιά μου» κ.ο.κ. Στην συνέχεια, κάποιες από τις μανάδες, ξεχύθηκαν στους ηλιόλουστους
