Πολιτική
σκότωσε τα «αν» και αγωνίσου..
Τρίπολη 3 Μάη 2017 Χειμώνας και Άνοιξη 2016-17.. Οι συναθροίσεις, οι συνενώσεις που συμβαίνουν τουλάχιστον σε επίπεδο κορυφής, στον πολιτικό «χώρο» που με αφορά (σοσιαλδημοκρατία, δημοκρατικός σοσιαλισμός, κοκ..) δεν μπορούν να με αφήνουν αδιάφορο. Παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον από το οποίο προκύπτουν μερικά «αν». Μερικές αμφιβολίες από τη μια μεριά, μερικές προσδοκίες από την άλλη.
ψευδαισθήσεις και υπέροχα ψέματα
“Φιντέλ Κάστρο…. καλό ταξίδι και πάρε μαζί σου τις ψευδαισθήσεις και τα υπέροχα ψέματα της νιότης μας..” Το παραπάνω ήταν το “αντίο” της Άννας Διαμαντοπούλου στο Φιντέλ Κάστρο εκεί στα τέλη του Νοέμβρη του 2016.. Ψευδαισθήσεις.. οι ψευδαισθήσεις δε διαρκούν αιώνια. Οι ψευδαισθήσεις καταρρέουν, μερικές φορές αυτό γίνεται σταδιακά. Κάποτε γίνονταν πόλεμοι για
πρόεδρος υπάρχει..not, χρόνος υπάρχει..not
Τα πολιτικά πράγματα, αν κάναμε μια γενίκευση στο “δυτικό και ανεπτυγμένο κόσμο” έχουν καταληφθεί από ολοκληρωτικές απόψεις. Η επιστροφή ολοκληρωτικών απόψεων δεν ήρθε μόνη της. Το κακό είναι ότι για να έχει φτάσει έτσι στην πόρτα μας η κύρια ευθύνη βαρύνει την Αριστερά, τα δημοκρατικά κόμματα, τη σοσιαλδημοκρατία, τον Κλίντον, τον Μπλερ, το Ντ’ Αλέμα,
για τον Μπάουμαν..
Ο Πολωνός Ζιγκμουντ Μπάουμαν αποχαιρέτησε ετούτον τον κόσμο σε ηλικία 91 ετών το Γενάρη του 2017 (9 Γενάρη). Πρόκειται για έναν από τους κορυφαίους σύγχρονους στοχαστές, που αφήνει ανεξίτηλες μνήμες και πυκνά πολιτικά μηνύματα ως παρακαταθήκη. Παρακάτω 2 χαρακτηριστικά αποσπάσματα, όπως δίδονται από το Θανάση Γιαλκέτση στη δημοσιότητα (μπορείτε να βρείτε ένα εξαίσιο λιτό αφιέρωμα
δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα..
Τα τελευταία χρόνια έχει εντοπιστεί το φαινόμενο της μείωσης των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ σε συνδυασμό με την αύξηση της μελαγχολίας για το ..ΠΑΣΟΚ.. Έχουν στηθεί ολόκληρες σελίδες κοινωνικής δικτύωσης (“depressed PASOK”, “Το ορθόδοξο ΠΑΣΟΚ”, “Ο πασόκος της διπλανής πόρτας” κοκ), που πλαισιώνουν αυτήν την μελαγχολική κατάσταση.. Ως εδώ καλά. Δεν έχει σημασία τι εξυπηρετούν όσον
Είναι θέμα ηγεσίας
Λίγες ημέρες αφού ο Μπαράκ Ομπάμα ολοκλήρωσε την επίσκεψή του στην Ελλάδα, νομίζω μπορούμε με ηρεμία να κάνουμε έναν μικρό απολογισμό από την ιστορικής σημασίας παρουσία του Αμερικανού Προέδρου στην χώρα μας. Και λέω ιστορικής γιατί πιστεύω πως η ομιλία που παρέθεσε ο Ομπάμα στο ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, μπορεί να είναι αντικείμενο μελέτης στο μέλλον
ο λαϊκισμός βολεύει, η ΕΥΘΥΝΗ απουσιάζει
Trump, Brexit, Marine Le Pen.. Καμμένος, Σώρας, Μιχαλολιάκος.., όσο τούς τσουβαλιάζουμε όλους αυτούς σε ένα βολικό “ο λαϊκισμός κερδίζει”, τόσο δεν κοιταζόμαστε στον καθρέπτη, τόσο δεν προσέχουμε την εικόνα του κόσμου μας. Όσο οι “ορθολογιστές” διαμαρτύρονται για τους διαμαρτυρόμενους που ψηφίζουν “ακραίους τύπους”, τόσο αποφεύγουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, να πάρουν την
όχι δεν πρέπει να είναι έτσι..
“Summer 78” του Yann Tiersen.. η εν λόγω εξαιρετική σύνθεση ανήκει στο σάουντρακ “Goodbye Lenin”. Οι συνειρμοί της μελαγχολικής διάθεσης τούτης της σύνθεσης μαζί με το “Goodbye Lenin” είναι πολύ δυνατοί όσον αφορά τα πολιτικά πράγματα σήμερα. Όχι δεν είχα κάποια ιδιαίτερη προσδοκία από τον Τσίπρα (καμία θα έλεγα), όμως επειδή είναι στη ..μεριά μου
Sparsa colligo*
Εμένα αν με ρωτούν “πώς τα βλέπεις τα πράγματα;”, συνήθως η απάντησή μου αφορά την πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση της χώρας. Η απάντησή μου άλλοτε είναι αισιόδοξη, άλλοτε απαισιόδοξη, ανάλογη με την ψυχική μου κατάσταση εκείνη τη στιγμή, αλλά και την πρόσφατη επιρροή που έχω δεχτεί από την επικαιρότητα.. Όμως, τα πιο σημαντικά και
επιθυμία ναι, αλλά..
ο Lacan εξηγώντας για την επιθυμία ανέτρεχε στον πίνακα “Blind leading the Blind” (P. Bruegel) και μιλούσε για την “παραβολή των τυφλών”, όπου βλέπουμε τους τυφλούς να βαδίζουν ο ένας πίσω από τον άλλο ακολουθώντας με τα μπαστούνια τους τον πρώτο που είναι κι αυτός τυφλός… Κάτι τέτοιο κάνουμε στην Ελλάδα της ύφεσης και της
